Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020

Μια Άνοιξη σε καραντίνα

Θυμάστε εκείνη την ημέρα πριν ξεσπάσει όλο αυτό;
Θυμάστε πόσα «μιλάμε ρε,το κανονίζουμε!»,είπατε;
Θυμάστε εκείνο το κοίταγμά μας φεύγοντας από κάπου,όντας βέβαιοι πως θα ξαναγυρίσουμε;
Και άλλα τέτοια,πολλά..

Θυμάμαι να μου λένε οι μεγαλύτεροι «δεν ξέρεις τί σου ξημερώνει..» και να το προσπερνάω..και να που ήρθε ο καιρός,που όντως μας ξημέρωσε κάτι,φαινομενικά,μη διαχειρίσιμο.


Εγώ δεν θα σας πω το "μένουμε σπίτι". Θα σας πω όμως να το αλλάξετε και να λέτε "περι_μένουμε σπίτι"..!!Ακόμα και αν όλο αυτό είναι άγριο,απειλητικό,ξένο,σκοτεινό..δεν παύει να είναι κάτι που πρέπει να μας βρει ΛΟΓΙΚΟΥΣ και να μην μας έχει πάρει από κάτω.

Ξέρω,είναι δύσκολο,ξέρω,υπάρχουν στιγμές που φλερτάρουμε με τα όρια μας,ξέρω ότι ίσως κάποιες φορές τα ξεπερνάμε μέσα στη μέρα,σκεφτείτε όμως ότι τα φωτεινά μέρη είναι εκεί έξω και ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε όλοι καλά,για να τα ανακαλύψουμε.

Θα τελειώσει.Θα περάσει και αυτό.Όλα περνάνε.Και να θυμάστε ότι η Άνοιξη είναι πολύ όμορφη για να μπει σε καραντίνα..

Θα τα καταφέρουμε..!!

Την αγάπη μου..


Κείμενο-Επιμέλεια-Φωτογραφία : Ντίνα Παπαγεωργίου

gyrolimnia.blogspot.com / Γυρολιμνιά Καστοριάς 



Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Η φτερούγα που δεν θα κλείσει ποτέ..



  
ΜΑΜΑ :
Μ όπως μάτια
Α όπως ανάσα
Μ όπως μαλώματα
Α όπως αγάπη
Όλα τα έχει..και όποιος λέει το αντίθετο, μάλλον λέει ένα μικρό ψεματάκι και βάζει λίγα εκατοστά ακόμη, μυτούλα, στον Πινόκιο.


Κάπως έτσι μου έρχεται στο νου με αυτή την εικόνα, όλη η αγάπη, η στοργή, η προστασία, η ανησυχία μήπως πάθει κάτι κακό το παιδί της..

Είναι αυτή που σκέφτεται δυο φορές.. μια για τον εαυτό της και μια για εσένα. Πάντα. Αδιάκοπα. Όσα χρόνια κ αν περάσουν. Όσο και αν έχεις μεγαλώσει, όσο και αν σας πιάνουν τα γέλια όταν προσπαθείτε να αντιγράψετε μια φωτογραφία που βρήκατε, με τους δυο σας αγκαλιασμένους όταν εσύ ήσουν μικρός και προσπαθείτε να την επαναλάβετε, διαπιστώνοντας πως λιιιιγο σαν να μην χωράς στην αγκαλιά της..

Κι όμως.. αυτή η φτερούγα, η αγκαλιά της μάνας, πάντα θα βρίσκει τρόπο να τεντώνεται, να σε σκεπάζει, να μην σε βρει τίποτα που θα σε στεναχωρήσει, ή θα σε πληγώσει..

Θα είναι εκεί πάντα να σου κρατήσει το χέρι ακόμα και τις φορές που εσύ με δυνατή φωνή θα πεις: «φύγε!μεγάλωσα πια!». Και τότε, μπορεί να απομακρυνθεί λίγο.. έτσι για να σε κάνει να νιώσεις πως περπατάς στη ζωή μόνος, αλλά μην ξεγελιέσαι: το βλέμμα της, η σκέψη της, ο νους της.. μαγικά θα βρίσκονται πάντα εκεί όταν χρειαστείς βοήθεια.

Ίσως αυτό το «ζακέτα να πάρεις..!!» που όλοι λέμε και γελάμε, να είναι η «φτερούγα» που θα σκεπάζει κάθε τί "κρύο" μπορεί να βρεθεί στο δρόμο μας και εκείνη ίσως να λείπει για να μας ζεστάνει.

Θα λείπει..;
Ποτέ..!

Όσο υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Και το "θέλω" της μάνας για το παιδί, δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ..!
Χρόνια πολλά σε όλες σας,ηρωίδες μας

Την αγάπη μου..


Κείμενο-Επιμέλεια-Φωτογραφίες : Ντίνα Παπαγεωργίου

gyrolimnia.blogspot.com / Γυρολιμνιά Καστοριάς 



Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2019

.. "παγωμένα" συναισθήματα! (φωτογραφίες)



Δεν ξέρω.. λογικά θα σας το έχω γράψει ξανά, αλλά οι τίτλοι σε κάθε άρθρο, θεωρώ ότι πρέπει να γράφονται στο τέλος. Αφού έχεις πατήσει στο πληκτρολόγιο και την τελευταία τελεία. Κάθε φορά που ξεκινάω να γράψω, δεν ξέρω που θα με πάει.. και το πλαίσιο του τίτλου αλλάζει διαρκώς. Προς το παρόν το αφήνω κενό..


Η Καστοριά ντύθηκε στα λευκά, αλλά όποιο και αν ήταν το όνομα της κακοκαιρίας, που ήταν και ο προσωπικός της "στυλίστας", ένα είναι σίγουρο : ότι κατάφερε να την "ντύσει" μοναδικά. Δεν σας κρύβω, ότι ήθελα πολύ να σας χαρίσω φωτογραφικές στιγμές από την ώρα της χιονόπτωσης, αλλά είναι και φορές, από εκείνες που θες να το απολαύσεις μονός σου και να το χαρείς σαν να είσαι και πάλι παιδί. 


Λίγες μέρες μετά και με τις χαμηλές θερμοκρασίες να κάνουν τη λίμνη παγοδρόμιο, η βόλτα μου μετατράπηκε, με αυτόν τον μαγικό τρόπο που μόνο αυτή η πόλη έχει, σε μια βόλτα, που κάθε βήμα της ήταν και μια έκπληξη. Η λίμνη μια μεγάλη σκηνή και οι πρωταγωνιστές έτοιμοι να παίξουν τον ρολό τους. Λατρεύω την επικοινωνία (αν μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη) με τα πλάσματα αυτά. Είναι σαν να καταλαβαίνουν, πως εκείνη την ώρα ποζάρουν. Δεν τα αποκαλώ, τυχαία, τόσο καιρό, "μοντέλα".


Η φωτογραφία είναι συναισθήματα. Σας το έχω ξαναπεί. Αυτή τη φορά "παγωμένα" συναισθήματα. Και είναι τόσο μοναδικά στην πόλη αυτή, που την ίδια στιγμή, αυτά τα παγωμένα συναισθήματα είναι ταυτόχρονα και τα πιο ζεστά..(ωπ! να και ο τίτλος!)


Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Καλή φωτογραφική βόλτα φίλοι μου..


Στην μία και μοναδική Αρχόντισσα της Μακεδονίας, την Καστοριά μας!


Την αγάπη μου…
 
Επιμέλεια κειμένου-φωτογραφίες : Ντίνα Παπαγεωργίου 








Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018

Καλές γιορτές..!!


..στις ομορφότερες βόλτες σαν και αυτή,εύχομαι να "περπατήσουν" και οι δικές σας ευχές και να βρουν τον δρόμο προς την πραγματοποίησή τους,μαζί με όλα σας τα όνειρα στο ομορφότερο περιτύλιγμα,έτοιμα να ζωντανέψουν μόλις το "ξετυλίξετε"..!!
Οι γιορτές,είναι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας..!!



Καλά Χριστούγεννα από την αγαπημένη σας Γυρολιμνιά Καστοριάς​ / gyrolimnia.blogspot.com


Την αγάπη μου..!! ♥