Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Για μια πανσέληνο χωρίς φωτογραφία,πάτησε like.



Και κάπου ανάμεσα σε δημοσιεύματα για τη νίκη του ΠΑΟΚ,σε τραγούδια καψούρας,σε τραγούδια ‘totally pointless’,σε νοσταλγικά posts,σε ενεργούς και ανενεργούς χρήστες του Facebook,άλλη μια πανσέληνος που την περνάμε στα κοινωνικά δίκτυα.

Μάχη για το ποιος θα βγάλει την καλύτερη φωτογραφία και θα πάρει τα περισσότερα likes ή τις περισσότερες καρδιές στο Instagram και αναρωτιέμαι,αν όλοι μας έχουμε εξασφαλίσει την πραγματική 'καρδιά' δίπλα μας,που θα κρατάμε μαζί το κινητό,με τα δυο χέρια,για να βγάλουμε μια selfie με φόντο το πιο όμορφο Αυγουστιάτικο φεγγάρι.

Ναι,αυτή τη selfie να την ανεβάσετε.Μόνο αυτή.Και μετά παρατήστε τα κινητά και για μια φορά αφήστε την πανσέληνο να την απολαύσουμε μόνο αν βγούμε έξω.Βέβαια,θα μου πείτε και εγώ μέσα από το blog σας το γράφω,αλλά έτερων εκάτερον!

Σήμερα λοιπόν ακολουθώ αυτό το μοτίβο.Χωρίς φωτογραφία.Με το αγαπημένο μου τραγούδι να παίζει στα ακουστικά μου και να είναι ίσως το καλύτερο soundtrack της αποψινής βραδιάς.Το γιατί αφήστε να το ξέρω μόνο εγώ,σαν το μυστικό της πανσέληνου και κάθε ‘πανσέληνου’,γιατί όσο και αν αυτή η βραδιά είναι συνδεδεμένη με την αγάπη,τον έρωτα,τα νεύρα,το παράπονο,τον φόβο,δεν παύει να φυλάει και ένα μυστικό για τον καθένα από εμάς.

Σε αυτόν τον Αύγουστο που μας ‘χρωστάνε’ απαντήστε ο καθένας με τον δικό του τρόπο…και αν έχετε και ένα αυτί να το ψιθυρίσετε,ακόμα καλύτερα.

Όσο για το τραγούδι,αγγλικά ξέρετε..και όσοι δεν ξέρετε,μια μετάφραση θα σας πείσει,πώς ένα τραγούδι μπορεί να περικλείει μόνο μια λέξη : την αγάπη. 
Μέσα από μια ριμάδα φωτογραφία,που μπορεί να την κρατάς στα χέρια σου…ή να την έχεις για πάντα στην ψυχή σου…‘till our eyes meet’….

Tην αγάπη μου…



Κείμενο:Ντίνα Παπαγεωργίου 
Τραγούδι:Ed Sheeran-Photograph 

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Moυ χαλάς το τοπίο "φίλε διαβάτη"!


"Φίλε διαβάτη"...εσύ πόσες φορές,άραγε,στη γυρολιμνιά σου,στάθηκες να διαβάσεις αυτή την επιγραφή;
"Φίλε διαβάτη"...εσύ πόσες φορές,άραγε,τήρησες αυτό που σε παρακινεί να κάνεις;

"Φίλε διαβάτη"...γιατί μου χαλάς το τοπίο;



Από πάντα,προσπαθώ να προβάλλω την ομορφία αυτής της πόλης και μόνο.Να ζωντανέψω το παραμύθι της γυρολιμνιάς,να του δώσω ψυχή και κίνηση,να σας ταξιδεύω σε ματιές που δεν έχετε την ευκαιρία να δείτε ή που αξίζει να αποτυπωθούν για να ταξιδεύετε δωρεάν στην ομορφότερη διαδρομή..αλλά νομίζω,όση όμορφια και να έχει ένα μέρος,άλλη τόση ασχήμια μπορεί να αποκτήσει,από την ταυτότητα του "ασυνείδητου" που μας ακολουθεί.

Γιατί φίλοι μου,είναι πολύ άσχημο συναίσθημα για εμένα
(και για κάθε έναν σαν εμένα) που πονάω αυτόν τον τόπο,που είμαι ερωτευμένη με κάθη γωνιά του,που όσο μπορώ,δεν θα σταματήσω να τον επικοινωνώ σε κάθε μέρος του κόσμου με το να τον φωτογραφίζω,να αντικρίζω την παραπάνω εικόνα.Ενδεικτική της κατάστασης.

Επιλεγμένη όχι τυχαία,(υπάρχουν άλλωστε πολλά σκουπίδια,καθώς κάνει κανείς τη γυρολιμνιά και το εξοργιστικό είναι όταν αυτά βρίσκονται λίγα μέτρα από τον κάδο!),σας την δείχνω για να καταλάβετε πόσο χαλάτε το τοπίο.Ναι "φίλε" μου,μου το χαλάς!Κοίτα τί κατάφερες:Να πετάξεις το μπουκάλι και αυτό να "ταξιδέψει" εκεί..εκεί που άλλοι ταξιδεύουν κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Σε εσένα απευθύνομαι "φίλε διαβάτη".Σε εσένα που πετάς τη γόπα του τσιγάρου σου απερίσκεπτα.Σε εσένα που πετάς τα χαρτιά του γρήγορου φαγητού σου,όπου σε βόλεψε.Σε εσένα που αφού τελείωσεις την όμορφη παραμονή σου σε κάποιο παγκάκι,έχεις αφήσει εκτός από χαραγμένα συνθήματα-ίσως αγάπης-τα τενεκεδάκια της μπύρας σου-ίσως μίσους για το τοπίο,εν αγνοία σου.Σε εσένα που τέτοιες μέρες "γκρινιάζεις" για την πρασινάδα της λίμνης,αλλά όλο τον χρόνο δεν "γκρίνιαξες" ούτε μια φορά για τα σκουπίδια,που είναι σαν μουτζούρες σε ακριβό πίνακα ζωγραφικής.


Εμένα λοιπόν δεν με ενοχλεί η πρασινάδα.Ή τουλάχιστον,δεν με ενοχλεί τόσο,όσο με ενοχλεί που δεν αγαπάμε πραγματικά αυτόν τον τόπο.Όχι,δεν τον αγαπάμε.Γιατί αν τον αγαπούσαμε,θα θέλαμε να διορθώσουμε,τουλάχιστον,οτιδήποτε δημιουργείται με δική μας ευθύνη και έπειτα να "μπούμε στα χωράφια" άλλων.

Εγώ λοιπόν,αν είναι να διαλέξω κάτι στην κατηγορία "πετάω",διαλέγω το πέταγμα του πουλιού,ακόμα και σε πράσινη λίμνη.Εσύ;




Την αγάπη μου...


Κείμενο-Φωτογραφίες:Ντίνα Παπαγεωργίου
facebook page:Γυρολιμνιά Καστοριάς

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Μου χρωστάς έναν Αύγουστο...

Υπάρχει τελικά και κάτι που μας χρωστάνε..εν μέσω κρίσης.Μόνο που δεν μιλάμε για κρίση οικονομική,αλλά κρίση συναισθημάτων.

Ένα ποτήρι κρασί και λίγη μουσική και το ξημέρωμα με έβρισκε να ξεκινάω να σας γράφω.Παράλληλα,χαζεύοντας στο διαδίκτυο και ανάμεσα σε εκατοντάδες "καλό μήνα" από τους φίλους μου,έπεσα πάνω σε μια εικόνα: "..μου χρωστάς έναν Αύγουστο..".


Ναι.Αυτός ο Αύγουστος με τα υπέροχα φεγγάρια,τα κοιτάγματα στον ουρανό με τις ώρες,με τις σκέψεις να διαδέχονται η μία την άλλη.Ναι.Μου χρωστάς.Μου χρωστάς να περπατάμε στην γυρολιμνιά,από το σούρωπο μέχρι αργά το βράδυ.Μου χρωστάς να κοιτάμε μαζί τον ουρανό.Μου χρωστάς να χτίζουμε παρέα,όνειρα-στόχους-επιθυμίες.Μου χρωστάς να χαμογελάμε χωρίς λόγο,απλά και μόνο επειδή οι σκέψεις μας συναντήθηκαν.Μου χρωστάς αν είσαι κοντά,να μου κρατάς το χέρι και στα καλά και στα άσχημα.Μου χρωστάς αν είσαι μακριά,να στέλνεις τη σκέψη σου να προαναγγέλει την παρουσία σου.

Εσύ Καστοριά;Και εσύ μου χρωστάς..

Μου χρωστάς να είσαι πάντα αθεράπευτα ρομαντική.Μου χρωστάς να εξελίσσεσαι,χωρίς να χάνεις την αίγλη σου.Μου χρωστάς να μπορώ να βολτάρω στον τόπο που αγαπώ και που οι περισσότεροι από εμάς συγκεντρωνόμαστε στον Αύγουστό σου στην αγκαλιά σου,από όλες τις γωνιές της Ελλάδας ή και του κόσμου,όπου βρισκόμαστε.

Μας χρωστάς να μας δώσεις την ευκαιρία να ζούμε όχι μόνο τον Αυγουστιάτικο ρομαντισμό σου,αλλά κάθε σου μέρα.Και στα πάνω και στα κάτω σου.Σαν τον έρωτα.Σε όλα μαζί.

Γιατί αυτό είσαι:ΕΡΩΤΑΣ.


Δεν ξέρω πόσοι είστε στη μεριά που σας χρωστάνε αυτόν τον Αύγουστο,πόσοι στη μεριά που τον χρωστάτε σε κάποιον άλλον..όπως και να έχει,θα σας ευχηθώ το "τεφτέρι" να καθαρίσει.Να σβήσουν οι λογαριασμοί και να κάνετε ταμείο.

Άλλοι θα πάρουν τα ρέστα τους..οι πιο τυχεροί,την αγάπη σας.


Την αγάπη μου...



Κείμενο-Φωτογραφία:Ντίνα Παπαγεωργίου
Facebook page:Γυρολιμνιά Καστοριάς