Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Να σε θυμούνται για όσα είπες..όχι όσα υπονόησες.


Λίγο αλλιώς αυτή τη φορά..χωρίς τοπίο της αγαπημένης μας πόλης,αλλά με μια μικρή παρένθεση να γραφτεί και κάτι άλλο..η δύναμη βλέπετε του προσωπικού ιστολογίου,που καμιά φορά μοιάζει με το μεγάλο και αναπαυτικό κρεβάτι του ψυχολόγου και που αφήνεις τις σκέψεις που έχουν γίνει λέξεις,να ξεσπάσουν στο πληκτρολόγιο..έτσι,χωρίς λόγο.

Το κείμενο στη φωτογραφία;..κάπου το είδα γραμμένο.Ταυτίστηκα.Μεγάλη κουβέντα..ικανή για να γίνει και ΠΡΕΠΕΙ να γίνει,μότο ζωής.

Εκεί που κάθε μέρα που περνάει,νιώθεις σαν να γράφεις σε καινούριο ολόλευκο φύλλο τετραδίου,ενός τετραδίου που θα γεμίσει κάποια στιγμή..όχι όμως από εκείνα τα μπλε 50φυλλα..όχι.Άλλο τετράδιο,σπάνιο,με χρώμα που επιλέγεις εσύ και με αριθμό φύλλων που ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ εσύ,αλλά κάποιος άλλος.

Σε εκείνο το τετράδιο λοιπόν,φρόντισε όταν τελειώσει,να μην υπάρχει πουθενά το ‘τα παράτησα’..να ζεις τη ζωή σου για το θέλω και όχι για το πρέπει.Ιδανικά,να προσπαθήσεις να τα παντρέψεις.Παντρεύονται,μην νομίζεις..άλλωστε ήμουν της θεωρίας ότι για να το θες πάει να πει ότι τα δικά σου πρέπει σε σχέση με τα θέλω σου,είναι υποδεέστερα.Αρα;1-0.

Το να σκοράρεις στη ζωή είναι η μεγαλύτερη νίκη.Να κοιτάς με υπερηφάνεια τον εαυτό σου μετά από ένα μεγάλο ντέρμπι και να λες: «Δεν άφησα τίποτα στην τύχη,ούτε το έπαιξα στα ζάρια».

Να σε θυμούνται για όλα όσα είπες και άκουσαν.Όχι για όσα υπονόησες και μπορεί να μην τα κατάλαβαν.

Την αγάπη μου...


Επιμέλεια-Κειμένο:Ντίνα Παπαγεωργίου

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Aναζητώντας την "όαση" σ'ένα απέραντο παγοδρόμιο..

..και από όλους τους χειμώνες που θυμάμαι,αυτός είναι με διαφορά στην κορυφή..!


Υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες,παγωμένη λίμνη,χιόνι και..το παγοδρόμιο έτοιμο!
Οι μικροί αλλά και οι λίγο μεγαλύτεροι ήρωες της λίμνης (που αυτή την περιόδο χαρακτηρίζονται ήρωες και για την αντοχή τους στις δύσκολες και σπάνιες συνθήκες που απειλούν την καθημερινή τους επιβίωση), αναζήτησαν στην νότια παραλία την όασή τους..

Περπατούσα και θαύμαζα το υπέροχο τοπίο,είδα γάτες να κόβουν βόλτες στη λίμνη,έναν σκύλο που το σκεφτόταν να το τολμήσει ή όχι,ώσπου τελικά άλλαξε γνώμη και συνέχισε την συνηθισμένη πορεία του,μέχρι που ξαφνικά ανακάλυψα την όασή τους..



Μαγικό...
Μονάχα έτσι το περιγράφει κάποιος..συνωστισμός και ίσως και κάποιες μάχες για το ποιος θα κερδίσει λίγο χώρο..και είναι από τις στιγμές που δεν ξέρεις αν αυτό που βλέπεις είναι ισοδύναμο με αυτό που θα φωτογραφίσεις,αλλά βλέπετε,τέτοιες στιγμές είναι από εκείνες που όσο και να σκέφτεσαι εγωιστικά και να λες "το κρατάω για μένα", την ίδια ακριβώς στιγμή αισθάνεσαι ευλογημένος που έχεις την φωτογραφική μαζί σου..άλλωστε σας έχω πει..η φωτογραφία είναι πάθος..καψούρα..εθισμός..και η Καστοριά μας,ο μεγαλύτερος έρωτας..!

Λίγες ακτίνες δειλά-δειλά έκαναν τον πάγο να γυαλίζει..!Μπας και καταφέρει η βάρκα να κάνει καμιά κίνηση που είναι μέρες ακίνητη..αλλά μάταια..

Καμία δύναμη ο ήλιος σε συναγωνισμό με τον πάγο..και αυτή την ήττα του,εμείς,την χαρήκαμε όσο τίποτα..!

 
 Λίγο περπάτημα ακόμα..και ώρα να φροντίσουμε με λίγο ψωμί τα πτηνά..

Και παρατηρείς την ίδια στιγμή τα όμορφα μοτίβα που έχουν φτιάξει βολτάρωντας στο παγοδρόμιο..!

Ένας κυριολεκτικός χαμός για το ποιο θα προλάβει την μπουκιά και άλλη μια μάχη,αυτή την φορά όχι για την όαση αλλά για λίγη τροφή..!

Αυτή τη στιγμή που σας γράφω,το ρολόι γράφει 1:12 π.μ και ένα νέο κύμα χιονιά μας έχει επισκευτεί μετά την Αριάδνη..Βίκτωρ λένε..αλλά τι σημασία έχει..για εμάς αυτός ο καιρός είναι συνηθισμένος και φέρνει στους μεγαλύτερους,όμορφες θύμησες..


Και θα έχει πάντα ένα και μόνο όνομα : Καστοριανός Χειμώνας!

Την αγάπη μου...



Κείμενο-Φωτογραφίες : Ντίνα Παπαγεωργίου


Info: Άν δείτε ζώα σε κίνδυνο στη λίμνη επικοινωνήστε:

ΕΠΠ Καστοριας : 2467080200
Δημος Καστοριάς : 2467351100
Δ/σης Δασών Καστοριάς : 2467029477
Αντιπεριφέρεια Καστοριάς : 2467350200
Αστυνομία : 100
Πυροσβεστική Υπηρεσία : 199

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

..εικόνες που κυριολεκτικά κόβουν την ανάσα! (+video)

...και λέω κυριολεκτικά,γιατί χαρακτηρίζω άθλο,να καταφέρεις να κρατήσεις τη φωτογραφική μηχανή με γυμνό χέρι για παραπάνω από δύο λέπτα!!

7/1/2017..το θερμόμετρο να δείχνει -10 και η αίσθηση να είναι κοντά στους -20,θερμοκρασίες που ακόμα και για εμάς τους Καστοριανούς φάντaζαν απίστευτες,παρά το γεγονός ότι έχουμε μάθει τον χειμώνα μας να τον περνάμε με το μείον παρέα..


Η αίσθηση όταν τόλμησα να βγάλω το γάντι για την πρώτη φωτογραφία,πλησιάζοντας στην Βόρεια παραλία,με έκανε να σκεφτώ και τον τίτλο του άρθρο που θα σας ετοίμαζα:κομμένη ανάσα!!!Κοίταζα γύρω μου να συναντήσω άλλους "τρελούς" που θα έκαναν τα πάντα για μια τέτοια φωτγραφία-έργο τέχνης,αλλά δεν έβλεπα κανέναν...μόνο από μακριά,έναν καλά κουκουλωμένο επισκέπτη,που ίσα που τόλμησε να βγάλει το κινητό του βιαστικά και πάλι μέσα στο αυτοκίνητο!!!

Ένιωθα το χέρι μου να μένει,με τα δευτερόλεπτα,ακίνητο..και να απορώ αν θα κρυσταλλιάσει και αυτό σε χρόνο dt μέχρι να ξαναφορέσω το γάντι..!!Υπερβολική θα με χαρακτηρίσετε πολλοί από εσάς,πραγματικότητα θα σας απαντήσω και θα με καταλάβουν μόνο όσοι το τόλμησαν..!


Ένα μήνυμα χτύπησε εκείνη την ώρα στο κινητό μου,από φίλη,φωτογράφο,που ξέρει πολύ καλά τί σημαίνει 'τρέλα': "Είσαι καλά;Ζεις ή κρυστάλλιασες;;!"..της έστειλα μια φωτογραφία από το κινητό μου,να δει τί έχανε..αλλά την ίδια στιγμή που δεν άντεχα άλλο να προχωρήσω πέρα από τον ναυτικό όμιλο,έλεγα "δεν μπορεί να μην κρατήσεις αυτές τις εικόνες..!".



Να σας πω όμως και ένα μυστικό;Ίσως να ήταν και η πρώτη φορά από τότε που φωτογραφίζω την Καστοριά μας,που ανεξάρτητα από τις πολικές θερμοκρασίες,δεν ήθελα να φωτογραφίσω περισσότερο..είναι από τις στιγμές που λες "κρατάω κάτι για τα δικά μου μάτια..".

Η φωτογραφική στην τσάντα,σταυρωμένα τα χέρια και απολαύση της μαγείας της φύσης.Η απόλυτη ηρεμία τοπίου και ψυχής,με τον ήχο του πάγου που σπάει και σφυρίζει..με τον κυμματισμό να μετακινεί ρυθμικά τα κομμάτια που έχουν αποκολληθεί και μια και μόνο σκέψη:'Πόσο τυχερή και ευλογημένη είσαι,που κατάγεσαι από αυτόν τον μοναδικά παραμυθένιο τόπο;'.

Χαμόγελο ικανοποίησης και το βήμα μου ακόμα πιο αργό,έχοντας ξεχάσει το κρύο..γιατί δεν σε ένοιαζε που δεν ένιωθες τα πόδια σου,σε ένοιαζε που ένιωθε η ψυχή σου την ευλογία του να αποτυπώνει αυτό το οπτικό υπερθεάμα..

-"Ώπ..λίγες ακτίνες ήλιου φλερτάρουν τον παγωμένο πίνακα της φύσης!Θα το χάσεις;"
-"Σαφώς και όχι.."
(κουβέντες με τον νου!)

..γιατί είπαμε φίλοι μου,τρέλα είναι,εθισμός,να φυλακίζεις στιγμιότυπα,σαν να είσαι τουρίστας στην ίδια σου την πόλη,σαν να βλέπεις πρώτη φορά πάγο..σαν.....

Δεν λέω τίποτα άλλο..


Και δεν υπάρχει και λόγος να πω..

Παρά ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη που μου δείχνετε,που διαβάζετε τα κείμενά μου,που αγκαλιάζετε την σελίδα και πάνω από όλα που ξέρετε να αγαπάτε έναν τόπο που σας γυρνάει την αγάπη του με τέτοιες εικόνες..

Αποστολή μου να σας τις χαρίζω..σαν δώρο..και το καλό πάντα επιστρέφεται..προσυπογράφω!

Αν σας άρεσε,μοιραστείτε το...ένα πράγμα έχετε έτσι και αλλίως πάντα και το έχετε μάθει πλέον:

Την αγάπη μου...

Κείμενο-Φωτογραφίες-Βίντεο : Ντίνα Παπαγεωργίου


***Bonus Video***
Click here for Facebook  OR  Click here for YouTube