Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Ένας χρόνος..4 εποχές..μια φωτογραφία. (φωτογραφίες-κείμενο)

Φανταστείτε λοιπόν τον χρόνο σαν μία μεγάλη σκηνή. Όπως και κάθε σκήνη, έτσι και εδώ, χρειαζόμαστε σκηνικά. Αυτά λοιπόν τα σκηνικά μας τα χαρίζει η φύση!

Τέσσαρα διαφορετικά σκηνικά, για τις 4 εποχές του χρόνου. Με τα δικά του χρώματα το καθένα, μετα δικά του συναισθήματα. Πάνω σε αυτή την σκήνή, υπάρχουν οι βασικοί πρωταγωνιστές : ο ήλιος, πότε ζεστός και πότε απλά φωτεινός, η λίμνη, πότε ήρεμη και πότε φουρτουνιασμένη, οι πάπιες, πότε να κολυμπούν για να δροσιστούν και πότε να κάνουν καλλιτεχνικό πατινάζ στα παγωμένα νερά της και τα λουλούδια, πότε ανθισμένα και πότε εν αναμονή της εποχής τους.


Υπάρχει όμως και κάτι που αλλάζει: Οι θεατές. Όλοι εμείς. Ξεκινάμε;



Το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ είναι μια δεύτερη άνοιξη, όταν κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι.(Albert Camus)

Εποχή που, ομολογουμένως, δίνει χρώματα.. τα γκρι-πορτοκαλί, σας το έχω ξαναγράψει άλλωστε. Φύλλα πεσμένα, σκαλωμένα σε παγκάκια, μέσα στην λίμνη σαν νούφαρα με στολή φθινοπωρου.. με το χαρακτηριστικό 'σκρατς' καθώς τα πατάς για να κάνεις την γυρολιμνιά. Με την λίμνη να έχει ένα μουντό χρώμα, ίδιο με τον ουρανό, με μια γλυκιά μελαγχολία, αλλά και μια ζεστασία, αποχαιρετισμό καλοκαιριού και καλωσορίσματος χειμώνα. Με τα πρώτα τζάκια να έχουν ανάψει δειλά-δειλά, με μυρωδιά βρόχης στο χώμα. Με κάστανα που ψήνονται και αντίστροφη μέτρηση για τα πρώτα χιόνια που ίσως στην όμορφη Καστοριά να έρθουν νωρίτερα από το γνώστο "φέτος ο Άγιος Νικόλας έβαψε άσπρα τα γένια του;" (αναμένοντας το χίονι στις 6 Δεκεμβρίου).

 
Αν δεν είχαμε ΧΕΙΜΩΝΑ, η άνοιξη δεν θα ήταν τόσο ευχάριστη καθώς, όπως και στη ζώη, η γεύση από τις αντιξοότητες, κάνει την ευημερία τόσο ευπρόσδεκτη.(Anne Bradstreet)

Για το "μπέρδεμα" των φύλλων με το χιόνι, τη θέα της Αρχόντισσας, τις ηλιαχτίδες. Μακάρι να ΄ξερα.. τί είναι το ομορφότερο. Και σκέφτομαι πως δεν θα υπήρχε καλύτερο δέσιμο εποχών. Εκεί που τα φύλλα ξεχάστηκαν και το χιόνι τα σκέπασε, επιβάλλοντας την κυριαρχία της εποχής την οποία υπηρετεί. Χειμώνας φίλοι μου και οι βόλτες στην γυρολιμνιά, ακόμα πιο όμορφες, κάνοντάς την νύφη, με λευκό πέπλο, με κρύο που έχουμε συνηθίσει, γιατί οι καρδίες μας είναι πάντα ζεστές. Με την πόλη να ετοιμάζεται να στολιστεί, με την προσμονή για τα Χριστούγεννα, με μερικές φλούδες απο μανταρίνι στο τζάκι, στην σόμπα, να μυρίσει. Με την λάμψη του πάγου τις βραδινές ώρες και νώρις το πρωί. 


Την ΑΝΟΙΞΗ, αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις. (Οδυσσέας Ελύτης) 

Tί να πεί κανείς για αυτή την εποχή; Που σε αυτή την πόλη την βρίσκεις! Ναι! Αρκεί μια βόλτα στο όμορφο δάσος μετά τον Προφήτη Ηλία, αρκεί μια ματιά καθώς κάνεις την βόλτα στην γυρολιμνιά, αρκεί να ακούσεις το κελαήδισμα, αρκεί να σηκώσεις το βλέμμα σου και να αφήσεις τις ξεκούραστες ηλιαχίδες του ανοιξιάτικου ήλιου να σε ζεστάνουν. Όχι πολύ, ίσα ίσα να σε ξεσηκώσουν για το καλοκαίρι που έρχεται. Να τρέξεις, να μαζέψεις λουλούδια, να γεμίσει το μάτι σου χρώματα, να ερωτευτείς!

Ο ήλιος το ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, το πολυτιμότερο χρυσό που μπορείς να βρείς πάνω στην Γη.(Roman Payne)

Και το τελευταίο σκηνικό έφτασε στα μάτια των θεατών! Οι ντίβες μου, απολάμβάνουν το μπάνιο τους μια ζεστή καλοκαιρινή ημέρα, το καλοκαίρι στην Αρχόντισσα που μοιάζει με το ομορφότερο νησί! Που κάνεις τις βόλτες σου σε Βόρεια και Νότια παραλία, που απολαμβάνεις δροσιστικά ποτά, που για τους πιο ήρεμους, ένα παγωτό στο παγκάκι. Που μπορεί να ζηλεύεις που δεν μπορείς να βουτίξεις, γιατί πολλές φορες σκέφτηκες "μακάρι να ήταν θάλασσα", αλλά την ίδια στιγμή το ξέχασες γιατί ξέρεις ότι την λίμνη της δεν θα την άλλαζες ποτέ. Γιατί αυτή κρατάει όλα τα μυστικά σου, που της έλεγες καθώς τα σκηνικά άλλαζαν..

Η Καστοριά είναι μια πόλη που έχει ένα μελαγχολικό φθινόπωρο με χρώματα γκρι-πορτοκαλί, έναν χειμώνα κατάλευκο, μια άνοιξη ευωδιαστή που μαζί με το άνθισμα των λουλουδιών ανθίζει και η ψυχή μας και ένα καλοκαίρι ιδανικό να δροσίσει και τους πιο απαιτητικούς. Πάνω από όλα έχει ανθρώπους που είναι εγκάρδιοι, φιλόξενοι και προσωπικά, δεν θα σταματήσω να την προβάλλω..και όταν κάτι το προβάλεις από καρδιάς, κάτι πετυχαίνεις.



Την αγάπη μου...



Κείμενο-Φωτογραφίες:Ντίνα Παπαγεωργίου

 

 Γυρολιμνιά Καστοριάς (facebook page)

 

2 σχόλια: